Aile Hayatı ile İlgili Tavsiyeler
Evlilikle başlayan aile hayatında sağlıklı bir çocuk sahibi olmak, Allah’ın bir ikramı olarak görülmeli ve kabul edilmelidir.
Çocukla şenlenen ve ziynetlenen aile hayatında mükellefiyetler bir misli artmış olur. Evlat nimeti, beraberinde birçok külfeti de getirir.
Çocukla başlayan bu yeni aile döneminde birçok şey değişir ve birçok şeyin de zaman içinde değişmesi bir mecburiyet hâline gelir. Bu değişmelere uyum sağlamak, zaruret olarak kabul edilmelidir.
Bu değişimlere uyum sağlama nispetinde, çocukla başlayacak olan yeni aile döneminde şu hususlara mutlaka riayet edilmelidir:
- Çocuğa hamilelik döneminde annenin psikolojik durumu çok önemlidir. Annenin ruhsal yapısının çocuğa aksetmesi muhtemeldir. Aşırı endişeler, fazla huzursuzluklar, korkular ve güvensizlik hâlleri çocuğun ruhsal yapısını menfi etkiler. O masum çocuk, bir ömür bu menfi etkilerin tesirinde kalır. Düşünce ve muhakeme alanı, bu menfi etkilerle daraltılmış olur.Hamilelik döneminde annenin huzurlu, güven içinde, istikbale ümitle bakan, güzel düşünen, iyi ve faydalı şeylerle meşgul olan, kötü ve zararlı şeyleri seyretmeyen ve duymayan, helal rızıkla beslenen bir hayat yaşaması için gerekli tedbirler alınmalıdır.
- Hamilelik döneminde mümkün olduğu kadar ibadetleri artırmak ve abdestli olarak gezmek, dinî mükellefiyetleri okuyarak öğrenmek, gerekli olan gıdaları ihtiyaç seviyesinde almak ve güzel sohbetleri dinlemek gaye olarak benimsenmelidir.
- Hamilelik döneminde anne ve babaların ve aile büyüklerinin hayır dualarını almak, Allah’ın rızasını ve hoşnutluğunu kazandıracak hayırlı ve makbul amelleri artıracak hizmetler düşünülmeli ve imkân dâhilinde yapılmalıdır.
- Çocukla yedi yaşına kadar oyun arkadaşlığı, ortaokul bitinceye kadar okul arkadaşlığı, lise devresinden başlayarak meşveret ve fikir arkadaşlığı yapmak benimsenmelidir.
- Çocuğun yapması istenen her şeyi bizzat anne ve baba olarak devamlı yapmak ihmal edilmemelidir. Sözlü ikazlar ve nasihatler ihtiyaç seviyesinde mutlaka yapılmalıdır. Usandıracak seviyeye getirilmemelidir. Ancak güzel örnekler artırılarak devam ettirilmelidir.
- Çocuğun önünde münakaşa ve tartışma asla yapılmamalıdır. Çocuklara kötü örnek olma hâlinin, zehirli gıdanın vücuda verebileceği kalıcı zararlar gibi zararlar verebileceği hatırlanmalıdır.
- Çocuğa baskı, ısrar ve korkutma ile bir şeyin kabulüne çalışılmamalıdır. Çocuk bilgilendirilerek ikna edilmeli veya örnekler gösterilerek inandırılmalıdır.En faydalı olan şekil ise çocuğa bir şeyi sevdirerek benimsetmektir. Bunu yapmak tercih edilmelidir.
- Çocuğun özellikleri, meyilleri, kabiliyetleri, vasıfları ve tercihleri dikkate alınarak çocuğa muhatap olunmalıdır. Öğretmede sabırlı ve anlayışlı olunmalıdır. Çocuktan yapamayacağı şeyler istenmemeli ve beklenmemelidir.Çocuk, olduğu gibi kabul edilmeli ve olabileceği kadar gelişmesi sağlanmalıdır. Tahakkuku mümkün olmayacak hedefler çocuğa verilmemelidir.
- Çocuk, emsalleri ile mukayese edilmemelidir. Emsallerini örnek göstererek teşvik ve tahrik edilmemelidir. Sadece başarılı olabilmenin yolları ona anlatılmalı ve gösterilmelidir. Yapabileceğine inandırılmalıdır.
- Çocuğa aşırı ihtimam ve gereğinden fazla şefkat gösterilmemelidir. Her yaşta yapabileceği vazifeler ona verilmeli ve yapması sağlanmalıdır. Bir disiplin içinde ve bir program dâhilinde yaşamaya alıştırılmalıdır.
- Mevcut imkânlara göre en büyük yatırım, çocuğun öğrenim ve eğitimine yapılmalıdır. Bunun aksatılmaması için gıda harcamalarının dışındaki harcamalardan mümkün olduğu kadar tasarruf edilmelidir.
